Protetyka stomatologiczna

Częściowymi lub całkowitymi brakami w uzębieniu zajmuje się protetyka stomatologiczna. Leczenie protetyczne polega na uzupełnieniu braków, tak by przywrócić prawidłowe działanie zgryzu.

Protezy ruchome, w porównaniu do implantów, dają możliwość szybkiego uzupełnienia braków w uzębieniu. Istnieje kilka rodzajów protez. Tradycyjne protezy akrylowe dają zębom Pacjenta możliwość odbudowy. Są również najbardziej budżetową opcją wśród protez. Nowoczesne protezy akronowe i nylonowe, które pomimo że są zdecydowanie lżejsze od tradycyjnych protez, charakteryzują się podobną trwałością. Są one elastyczne i ważą mniej niż protezy akrylowe. Istnieją również protezy stałe, do których można zaliczyć m.in. korony, mosty i wkłady koronowo-korzeniowe. Koronę stosuje się w przypadku konieczności odbudowy korony jednego zęba. Gdy ubytek jest większy i obejmuje np. trzy sąsiadujące zęby, stosuje się most. W przypadku usunięcia korzenia zęba bądź konieczności jego wzmocnienia, w jamie ustnej umieszcza się wkłady koronowo-korzeniowe.

 

Częściowe protezy szkieletowe

Proteza szkieletowa to inaczej proteza częściowa. Jest świetnym rozwiązaniem dla osób, które nadal mają część naturalnego uzębienia. Cała konstrukcja protezy szkieletowej oparta jest o specjalne klamry obejmujące uzębienie Pacjenta. Istnieje także ich odmiana bezklamrowa, wtedy konstrukcja protezy utrzymywana jest przez zasuwy lub zamki. Proteza szkieletowa jest dla wielu Pacjentów prostsza do utrzymania w czystości niż proteza akrylowa. Protezy szkieletowe charakteryzują się również lżejszą konstrukcją niż te tradycyjne.

 

Rozległe braki zębowe uniemożliwiają wykonania stałych uzupełnień protetycznych (mostów). Wówczas, aby uzupełnić brakujące zęby i tym samym przywrócić prawidłowe funkcje narządu żucia, można wykonać protezę ruchomą (wyjmowaną z jamy ustnej). Należy pamiętać, że wszystkie braki zębów powinny być w jak najkrótszym czasie od ekstrakcji uzupełniane, gdyż każda, nawet pojedyncza luka stwarza zagrożenie dla zębów sąsiadujących, które mają tendencje do przechylania się i wysuwania w kierunku luki.

 

Podział protez

Protezy ruchome osiadające - akrylanowe całkowite i częściowe

Służą do uzupełniania bezzębia (całkowite) lub bardzo znacznych braków zębów. Siły żucia przenoszą się poprzez protezę na błonę śluzową jamy ustnej i dalej na kość, co powoduje jej zanik stąd też konieczność wymiany takich uzupełnień minimum co 5 lat. Alternatywą dla tych protez jest wykonanie implantów (wszczepów kostnych).
 

Protezy szkieletowe klamrowe i bezklamrowe

W przypadku zachowanych w dobrym stanie resztek uzębienia można wykonać protezy szkieletowe. Przy ich pomocy siły zgryzowe przenoszone są w sposób fizjologiczny przez zęby i ozębną na kości szczęk, co zapobiega ich szybkiemu zanikowi. W celu wyeliminowania elementów metalowych (klamer) widocznych na zębach, a służących do utrzymania protezy, stworzono całą gamę zasuw i zatrzasków, które utrzymują protezę w sposób niewidoczny z zewnątrz. W tym przypadku konieczne jest okoronowanie zębów sąsiadujących z protezą.

budowa protezy

 

Protezy stałe

Korony protetyczne
Na bardziej zniszczone zęby wykonuje się korony (pokrywają cały ząb). Najlepszym, najtrwalszym i najbardziej obojętnym dla jamy ustnej materiałem jest porcelana. Zwykle napala się porcelanę na wewnętrzną strukturę (podbudowę), wykonaną ze stopów srebro-pallad, stopów złota z platyną lub tytanu. Jednakże, z uwagi na walory kosmetyczne, coraz częściej wykonuje się korony pełnoceramiczne (nie zawierające metalu).
W tym przypadku podbudowa wykonana jest z cerconu, zapewniającego doskonałą estetykę i trwałość prac i będącego jednocześnie przyjaznym dla organizmu człowieka. Dotychczas nie odnotowano reakcji alergicznej na cercon smart ceramics. Materiał, z którego się wywodzi (tlenek cyrkonu) jest od lat z powodzeniem stosowany w powłokach termicznych w wahadłowcach czy w główkach sztucznych stawów biodrowych. Za pomocą systemu Cercon można wykonać pełnoceramiczne korony oraz mosty (składają się z kilku koron).

 

Wkłady koronowo-korzeniowe
Jeżeli ząb na który będziemy nakładać koronę jest zniszczony, należy go wzmocnić wkładem koronowo - korzeniowym. Wkład może być wykonany ze stopów metali, które w wyniku utlenienia mogą powodować szare przebarwienia na dziąśle, lub z włókna szklanego, nie wykazującego tego typu powikłań.

 

Mosty
Powyższe metody dotyczą sytuacji, gdy mamy do czynienia z pełnym łukiem zębowym. Przy brakach zębów można wykonać tzw. mosty składające się z kilku złączonych koron uzupełniających braki. Wykonanie mostu wymaga niestety oszlifowania zębów sąsiadujących z luką.

 

Wkłady koronowe
W dużych ubytkach, także w bocznych zębach leczonych kanałowo można zamiast wypełnienia zastosować wkład koronowy tzw. inlay, onlay lub overlay. I w tym przypadku najlepiej sprawdza się kompozyt lub porcelana. Metoda pośrednia użyta do modelowania ubytku w laboratorium, pozwala na prawie idealne odtworzenie anatomicznego kształtu zęba oraz jego punktów stycznych. Wkłady łączy się specjalnymi klejami z tkanką zęba, co zapewnia szczelność i zmniejsza możliwość powstania wtórnej próchnicy w tym samym zębie.